Vlaamse wijnblogdagen deel 9 : Rosé!

06/06/2009 - Algemeen 
Reacties: 1  - Reageer

 

Rosé… In tegenstelling tot (overigens bijzonder sympathieke) collega Disaster kan ik meer dan gewoon genieten van een goed glas rosé. Maar je moet het in de juiste context plaatsen. Situatie: terras in zuid-Frankrijk, 30°, hartje zomer, salade met gegrilde sardines en een glas rosé Lirac. Wel, het plaatje klopte: de ambiance, het eten, de wijn… Geen wijn die meer het zomers gevoel kan weergeven dan rosé. Bij de start van de zomer worden een jaarlijks een 24 flessen in de kelder geplaatst van de meest recente jaargang. In warme zomers voldoet deze voorraad amper voor de eerste weekend, in magere zomerjaren zoals 2007 blijft een deel liggen…
Ik kan me ook een beetje ergeren aan de algemene minachting tegenover rosé, soms heb ik het gevoel dat het bon ton is jouw afkeur voor deze wijn duidelijk te laten merken, want een “wijnkenner” hoort dat niet te drinken. Het klopt inderdaad dat heel wat rosé het drinken niet waard en het waarom daarvan ligt uiteraard aan de wijnbouwers. Je moet echt een goede producent zijn om een mooie rosé te maken. Hier draait het om het subtiele evenwicht tussen fruit, zuren, sappigheid en een zachte bittertoon. Een puntje restzoet mag, maar dan wel gecounterd door frisse zuren.
Een trend (alhoewel, want heel beperkt) is het volledig wit vinifiëren van blauwe druiven. Voor Champagne worden al lang blauwe druiven wit gevinifeerd, maar voor stille wijnversies lijkt het me toch een eerder recent verhaal. Wat houdt dat net is? Eenvoudig: wanneer de druiven in de kelder komen worden ze onmiddellijk geperst. Doordat er geen schilcontact is blijft de roze kleur achterwege. In het glas verschijnt uiteindelijk een volledig witte wijn, maar waar de aroma’s en smaak toch nog altijd wat doen herinneren aan blauwe druiven. En dat kan leuke resultaten geven. Zelf heb ik al zogenaamde “Blanc de Noir” (wit van rood zeg maar) geproefd van sangiovese (uit Italië), merlot (uit Zwitersland) en Pinot Noir (uit Duitsland, waar de Blanc de Noirwijnen sterk in populariteit stijgen).
Bij rosé ben ik absoluut niet op zoek naar complexiteit, maar eerder naar een lekker, ondersteunend glas van een zomerse avond. En dat uiteraard in een plezierig gezelschap. Tot slot, een leuke anekdote… Na een degustatie vroeg een gast of de rosé nu eigenlijk een saignant was? (hij bedoelde “saignée”) Iemand anders repliceerde “neen, à point”… Tja, goede rosé heeft een hoge funfactor…