Terugkeer naar Bordeaux (2) – Patrick Carteyron (Château Penin)

19/09/2009 - Algemeen
Bewerkt: 19/09/2009 
Reacties: 1  - Reageer

 

Na vorig berichtje kwam onmiddellijk al een vingerwijzing uit de Bordeauxhoek. De berichtgeving zou te negatief zijn. Nu, de intro was enkel wat ik maar kan vaststellen in mijn omgeving: veel mensen hebben de wijnen van Bordeaux gebannen uit hun consumptie. En dan moet je uiteraard de redenen onder ogen willen zien. Het was ook de basis waarom ik en mijn compagnon begin augustus naar daar trokken om zelf de situatie te kunnen voelen. En ja hoor, we zijn met een positief beeld teruggekomen. Reken maar dat de kleine Bordeauxwijnen zienderogen stijgen in kwaliteit, en dit onder impuls van een zeer gemotiveerde generatie. En het is over die generatie dat we in dit 4-delig reeksje willen berichten. We zijn dus maar al te blij dat Bordeaux gastregio is op Megavino.

Maar goed, terug naar het reisverslag.

Wat we er eigenlijk van de trip verwachtten? Eigenlijk denk ik dat we geen verwachtingen vooraf hadden. Een trip naar Bordeaux, althans het stuk tussen de twee rivieren, staat volgens de algemeen heersende informatie nu niet bepaald geboekt als een topgebied. Mijn compagnon had op voorhand wel graag zijn deelname bevestigd, maar ik kon me niet echt van de indruk ontdoen dat tijdens de heentrip zijn gezicht op half zeven stond. Het vroege afhaaluur (inderdaad, ook ergens rond half zeven), en het gepaarde ochtendhumeur waren daar waarschijnlijk niet vreemd aan. Maar vergis je niet, de compagnon in kwestie (zijn anonimiteit is hem heilig) is een zeer aangename persoonlijkheid. Maar soit, ik heb hem al enthousiaster op wijnreis vergeten te vertrekken. Met zijn "reasonably priced car" raakten we begin augustus toch vlotjes in het hart van de Bordeaux streek, en daarmee was al een eerste cliché doorbroken: je kan in het hoogseizoen wel filevrij in het zuiden raken!

Eenmaal in Bordeaux repten we ons naar Génissac, in het noordwesten van het “gebied tussen de twee rivieren”. Dat ons eerste bezoek op zijn minst hartelijk ging zijn, stond al vast van voor ons vertrek. Bij de bezoekaanvraag nodigde Patrick Carteyron ons onmiddellijk uit voor de lunch. Kunnen we amicaal wat verder kletsen, liet hij ons verstaan. Zijn Château Penin is al decennia één van de sterkhouders onder de AOC Bordeaux en Bordeaux Supérieur en ik keek eigenlijk sterk uit naar dit bezoek. We werden inderdaad warm verwelkomd door een tegelijk energieke en toch rustige persoonlijkheid. Hoewel je Patrick Carteyron moeilijk onder de nieuwe generatie kan rekenen (het is eerder een grote persoonlijkheid die al jaren de kwaliteitskaart trekt), waren we toch verbaasd zoveel enthousiasme te ontdekken. Niet alleen het enthousiasme voor zijn regio, maar vooral de drive om te experimenteren. Eén van de heerlijkste wijnen die we tijdens de trip proefden was zijn Bordeaux “Natur” 2008. Een geweldig vlezige, en soepele wijn gestoeld op pakken fruit. Geen milligrammetje toegevoegde sulfiet werd hier gebruikt. Ik ken heel wat natuurlijke wijnbouwers die na vele jaren dit resultaat niet halen. Deze wijn was er knal op, en bovendien nog herkenbaar Bordeaux. De verkoopsprijs ligt rond de 8 à 9 euro, en dat zit meer dan snor.

Voor de lunch trokken we naar zijn privé optrek, een mooi landhuisje heerlijk rustig gelegen tussen de wijngaarden. Op het vuur werden wat wijnranken gegooid, de entrecôtes wachtten hun smakelijk lot af. Meer Bordeauxgevoel kan je toch echt niet hebben. We voelden ons helemaal thuis en genoten van zijn heerlijke Clairet, een donkere en krachtiger vorm van rosé. Trouwens de beste rosé tijdens de reis. Château Penin heeft een reputatie voor dit type wijn, en dat is geheel terecht. Tijdens de lunch komt Patrick helemaal los en geeft toe ook aanpassingen te hebben gedaan in het wijnmaken. Zo oogst hij op het randje van overrijpheid. “Ik moet zelfs de pitjes van de druiven horen kraken tussen de tanden”, vertelt hij. Vervolgens ligt de gistingstemperatuur ook lager, maximaal 25° voor de rode wijnen. Het fruit blijft zo meer in de wijn. Tenslotte is de extractietijd korter. De pitjes en vooral de schil krijgen dus minder lang de tijp om hun tannine af te geven waardoor de wijn ronder komt. Het aandeel merlot werd verhoogd, een tendens bij de meeste domeinen. “En toch blijf ik echte Bordeaux maken,” laat Patrick trots weten. En hij heeft gelijk. Zijn rode wijnen zitten vol structuur, wat je van een Bordeaux ook verwacht, maar laten anderzijds ook een vriendelijk gezicht zien. Château Penin is en blijft een referentie in de regio.

De wijnen van Château Penin zijn verkrijgbaar bij verschillende importeurs, o.a. bij Wijnmakelaarsunie.
In vorig berichtje stond dat Penin niet op Megavino zal staan, intussen hebben we het bericht gekregen dat dit wel het geval is. Allen daarheen dus, en in de eerste plaats voor de leuke Clairet en de verrassende Bordeaux Natur!

Volgende keer komt Thibault Despagne van Tour de Mirambeau aan bod.