De patrijs.

01/07/2007 - Proeverijtjes 
Reacties: 2  - Reageer

Vandaag proefde ik voor een wijnhandelaar enkele wijnen uit Portugal met het oog op import. Quinta do Perdigão wordt geleid door een architect, José Perdigão, wiens vrouw een diploma wijnmaken heeft en die dus ook instaat voor de wijnbereiding. Het domein telt slechts 7 hectare en werkt voornamelijk met inheemse druiven als tinta roriz, jaen, alfrocheiro en touriga naçional.
De basiswijn Colheita 2004 had een zeer geconcentreerde, paarsrode kleur, een overweldigende ‘warme’ geur van zeer diep zwart fruit en flink wat getoast hout. In de mond was deze wijn wat frisser dan de geur deed vermoeden, met heel geconcentreerde zwarte vruchten en wat uitdrogende tannines. Wel met een lange afdronk. Best wel lekker, maar dan eerder iets voor in de herfst en bij het eten...
De Alfrocheiro 2005 wordt volledig gemaakt van de alfrocheiro-druif, een typische druif van Dao met een dikke schil die normaal gezien voor veel kleur en structuur zorgt. Deze wijn was veel zachter dan de vorige. En ondanks het vrij hoge alcoholgehalte, kwam deze wijn veel frisser over. De kleur was geconcentreerd lichtrood en de geur gaf braambessen en een zekere kruidigheid. In de mond viel de gevuldheid en de zachte tannine op. Een heerlijke wijn die, zeker als hij licht gekoeld is ook het betere terraswerk aankan.
Ook de Reserva 2004 wordt van de bovenvermelde blend gemaakt. De kleur is zwartpaars en de wijn ziet eruit alsof hij ook zonder glas wel zou blijven rechtstaan. In de geur aanvankelijk wat oxidatieve toetsen, maar na walsen verdwijnen die om plaats te maken voor een echte essence van cassis, zwarte bes en braam, en dit alles overgoten met een licht opgeklopt houtsausje. Ook al ben ik niet zo’n houtfanaat, dit rook echt wel hemels. De mond maakte de belofte van de geur meer dan waard : heel fruitig, maar niet dat overrijpe, plakkerige fruit – eerder het frisse type fruit, perfect rijp maar met voldoende zuren. Nog zeer aanwezige tannine, maar niet zo uitdrogend als bij de Colheita. Binnen een jaartje zullen ze volgens mij perfect versmolten zijn. Kanjer van een wijn. Jammer genoeg zou de prijs ervan eerder in de buurt van de 40 euro komen te liggen…
De Reserva 2005 kan je perfect vergelijken met de 2004, maar dan in alles een jaartje jonger, zodat het evenwicht nog niet aanwezig is.
Benieuwd wat voor lekkers de komende dagen in het verschiet hebben…