Wijnbloggers en de letter V...: it means VELICH to me!

05/02/2010 - Vlaamse wijnblogdagen 
Reacties: 0  - Reageer

 

Een aantal jaren geleden versloeg een Oostenrijkse witte wijn in een blindproeverij diverse grote Franse Bourgognes als Coche Dury, Leflaive, Dauvissat, enz… Consternatie alom! Het bleek om de Chardonnay ‘Tiglat’ van het Weingut Velich te gaan, een wijn die bovendien enkele weken later op de proeftafel stond bij Oostenrijkspecialist Leirovins in Wetteren.

Het domein Velich is 9 ha groot en grenst aan Hongarije. We vinden het in Apetlon, de prachtige streek van de Neusiedlersee, meer bepaald in het centrum van het merengebied Seewinkel. Het doel van de familie Velich is de door de natuur geschonken mogelijkheden zo goed mogelijk te benutten om enkel kwaliteitswijnen te maken. Eigenaar Heinz, reeds de derde generatie, kwam in 2000 aan het bewind en zoekt het uitsluitend in het maken van witte wijnen. Aan het Nederlandse wijntijdschrift ‘Perswijn’ verklaarde Heinz dat het terroir, met veel zand en lage wijngaarden dichtbij het meer, zich niet leent voor het maken van rode wijn. Zijn broer Roland specialiseerde zich met het domein Moric in rode wijnen, voornamelijk van Blaufrankisch, met veel aandacht voor het terroir.
De welschriesling en de welschriesling beerenauslese proefde ik nog niet, de 4 andere wel. TO betekent in het Hongaars See (meer) en is een blend van Chardonnay, sauvignon en welschriesling. Ietwat kruidig en mooie zuren. Past volgens mij uitstekend bij vis en wit vlees.
Bij de chardonnay ‘DARSCHO’ schiet de kwaliteit nog een stuk omhoog. De naam komt weer uit het Hongaars, is bovendien een van de vele meren van Seewinkel en betekent warm meer. De nieuwe Franse eik valt op, maar stoort niet. Hier eerder botertoetsen en weer mooie zuren. Geef dit blind en men zal op een witte Bourgogne gokken.
En dan nu de topcuvée ‘Tiglat’. Daar waar Darscho afkomstig is van meerdere percelen, is Tiglat een wijn van één bepaald perceel. De druiven worden ook een week later geoogst. Dit is echt wereldklasse! Bij de Tiglat 2004 die ik vorige week proefde, vielen vooral de mineraliteit en de erg lange afdronk op. Soms krijgt Heinz Velich de kritiek dat het hout de jonge Tiglat overdondert, maar daar viel niks van te merken. Het hout was mooi verweven en stoorde dus helemaal niet! De wijn was helemaal in balans en de fraicheur was opmerkelijk. Ik ben er zeker van dat de wijn binnen een tweetal jaar nog beter zal zijn! Wat opvalt bij deze wijnen, is dat ze helemaal niet te zwaar zijn en dit ondanks het warme klimaat. Hierdoor tref je natuurlijk geen fruitige wijnen aan, maar overrijp kan je dit zeker niet noemen.
We zitten hier ook in een streek waar zoete wijnen gemaakt worden (Kracher even verderop) en ook hier onderscheidt Velich zich. Hij maakt 2 soorten, waarvan ik de Beerenauslese wél en de Trockenbeerenauslese niet proefde. De chardonnay, bouvier en muskateller worden eind oktober geoogst en geven een wijn met veel botrytis. Abrikozen en perziken zijn dominant in de smaak. Deze beerenauslese kan gerust nog 8 jaar mee.
Nog maar eens blijkt dat Oostenrijk na het ‘antivriesschandaal’ uit een diep dal geklommen is en dankzij een zeer strenge wetgeving focust op kwaliteit. Ik hoor vaak de opmerking dat Oostenrijkse wijnen niet goedkoop zijn – wat vaak terecht is – maar ong. 20 euro voor de Darscho en een 35-tal euro voor de Tiglat is écht niet onredelijk, zeker wanneer je vergelijkt met de Franse tegenhangers.