Wijnbloggers changeren: over wisselende bubbels...

09/12/2009 - Algemeen
Bewerkt: 09/12/2009 
Reacties: 0  - Reageer

 

“Papieren, wieso?”. Aan het woord is Hanspeter Ziereisen, een ex-schrijnwerker en thans een geweldig wijnbouwer op wandelafstand van Basel. Maar van administratie heeft hij duidelijk geen kaas gegeten. Zijn wijnen komen allen als Tafelwein op de markt, want “ze keuren toch de helft van mijn wijnen af”. Geen filtering, geen klaring, minimale sulfiet, spontane gisting, en helemaal durchgegoren. Geen grammetje restsuiker dus. Maar net zo proef je de naakte puurheid van zijn wijn, de kalkbodem spreekt. Een sympathieke, maar koppige vent die zijn eigen wijnweg volgt en het doodjammer vindt dat zoveel jong talent met een veel te schoolse aanpak wijn maakt. Het boekske volgen is voor niet veel goed vindt hij. Laat de natuur zelf maar spreken, en werk vanuit je buik. Uiteraard moet je het talent in je hebben, maar zulke wijnbouwers hebben me al heel vaak verrast. Wijnen die eens niet op een ander lijken, wijn met een sterk eigen karakter en niet altijd even makkelijk te verstaan.

In het kader van de Vlaamse Wijnblogdagen kreeg het "changez" principe een vervolg. Iedere geeft een ander een fles wijn. Thema ditmaal was "bubbels". Ik was dus helemaal voorbereid om Stéphane (sdebacker.skynetblogs.be) zijn bubbelwijn te ontvangen. Het lot had mij uitgekozen om van hem een fles te ondergaan. Ik hoopte dat het iets zou zijn van een wijnbouwer met durf en eigenzinnigheid, net zoals Hanspeter Ziereisen. Stéphane vroeg me trouwens op voorhand wat ik zou zien zitten. Op mijn antwoord dat ik ooit eens iets natuurlijk bubbelend van Gamay had gedronken met een aquarium op het etiket, repliceerde hij “iets met vissen dus…”.

Uiteindelijk kwamen 2 flessen mijn richting uit. Een Domaine Lechartier Panpinot, wat een pétillant naturel is van Pinot Noir en een klassiekere Vin Mousseux uit de Elzas van natuurlijk wijnbouwer Gérard Schueller.
Bij een pétillant naturel (of ook PETNAT genoemd, dat bekt lekkerder) wordt de nog gistende wijn in een stevige schuimwijnfles gebotteld om daar verder te gisten, waardoor de CO2 niet meer kan ontsnappen en zo een schuimwijn ontstaat. Bij de klassieke schuimwijn zal een tweede gisting plaatsvinden op basis van een droog gevinifieerde wijn waar men een gistmengsel aan gaat toevoegen. Bij pétillant naturel heb je een zeer natuurlijk product, zonder toevoeging van gist of sulfiet. Hoge drinkbaarheid is het resultaat.

Dat moet uiteraard getest worden… En veel later dan voordien (de nog niet aangewezen voorzitter van de Vlaamse Wijnblogdagen tikte me al serieus op de vingers). Daar laat ik mij niet door leiden, vlug wat bubbels drinken, dat heeft niets met genieten te maken. Een razend drukke veertiendaagse werd gisteren afgerond en tijd dus voor rust. De fles pétillant naturel kwam uit de koelkast en na een opvallend discrete plop (dat professioneel zuchtje is wijntechnisch waarschijnlijk beter, een echte plop leidt veel beter het feestgedruis in), werden de glazen gevuld. Die stonden in de onmiddellijk buurt van de fles, want uit ervaring weet ik dat petnat zowel de kracht van een bronstig paard kan hebben als de fut van een groep tieners na een nachtje zwaar doorzakken. Eigenlijk heb je niet veel zicht op wat er in de fles gebeurt, en dat maakt het geheel ook wat spannend. Deze fles blonk dus uit in discretie, de dweil mocht terug op de plaats. In het glas toch een fijne pareling en een licht rosé impressie, maar vooral het aroma was super. Rijpe peer, wat framboos met toetsen van nootjes. In de mond pure fun, een mix van rijpheid, sappigheid en frisheid. Op het einde een kleine en charmante oxidatieve noot. De fles was in recordtempo leeg (toch even melden dat we met 3 waren). Zoon Tuur zijn tut werd even erin gedoopt en afgaande op zijn gelaat kon hij dit ook wel waarderen.

Op naar fles 2, de avond was nog jong…. Daar kunnen we heel kort over zijn: de kurk sprong niet alleen uit de fles, maar ook uit het glas. Kan gebeuren! We onthouden de heerlijke petnat van Lechartier, verkrijgbaar bij Troca Vins Naturels. Toen ik Jacques van Troca belde kwam het spijtige nieuws dat dit lekkere spul uitverkocht is. Kostte zo een 18 euro… Wachten dus op een volgende lading.