Ikwilwijn.be
De centrale website voor de actieve wijnliefhebber
Jeveuxduvin.be Jeveuxduvin.be
Het beste van meer dan 30 handelaars
Wijnen zoeken
Oudere jaargangen
Handelaars
Handelaar zoeken

Mijn winkelwagentje
Zoek wijnen op naam:
  
Voor iedereen
Inloggen
Archieven
Snelnieuws
Blogs
Forum
Zoekertjes
Recepten
Wijn en gerecht
Alfabet
Links
Citaten
Boekenrubriek
Wijnbars
Proefnotities
Opleidingen
Quickpoll

De Basis
Algemeen
Wat is wijn?
Wijn bewaren
Wijn schenken
Wijn en gerecht - Algemeen

Voer voor specialisten
Thomas' hoekje

Vlaamse wijnblogdagen

Temperatuur-calculator
De ideale drinktemperatuur
Voor handelaars
Inloggen
Contacteer ons / Meer info


1 

Chianti

ChiantiMocht ik een regio van het afgelopen decennium moeten kiezen, zou het misschien wel Chianti zijn.

Hoe de wijnbouwers een hele regio met een waanzinnig slecht imago van de jaren 1980 hebben kunnen optillen naar een actieve streek die vol dynamisme zit, verdient onze bewondering en respect.
Even wat duiding voor de jongere generaties: in de jaren 1960-70-80 kende Chianti een immens succes, te vergelijken met dat van Beaujolais nouveau, Chablis en Bardolino in diezelfde periode. De migranten die de laars omwille van de economische crisis in de jaren 50 verlieten, zwermden uit over Europa en Amerika en zorgden voor de verspreiding van de Italiaanse gastronomie. Italiaanse restaurants kenden wereldwijd succes en serveerden wijnen uit beeldige mandflessen. De Chianti’s waren letterlijk niet aan te slepen! En wat doet een echte Italiaanse producent als hij geen wijn meer heeft? Hij maakt er meer. Op een gegeven moment werd er vijf keer meer Chianti gemaakt dan de regio eigenlijk kon produceren. De kwaliteit was dan ook navenant en de reputatie van de wijnen was om zeep…

Productieve klonen van de sangiovese en regelrechte fraude zorgden ervoor dat wat in de fiascoflessen zat ook een echt fiasco was, een aanfluiting van wat goede wijn hoorde te zijn. Maar vanaf midden de jaren 80 kwam het besef dat het anders moest – en dat het anders kon. En dat kwam onrechtstreeks door het succes het succes van de supertuscans, internationaal bejubelde wijnen van voornamelijk internationale druivenrassen als cabernet sauvignon en andere merlots. Door de Italiaanse regelgeving werden deze druivenrassen niet toegelaten in de blend voor de DOCG Chianti en dus werden ze ‘gedeklasseerd’ tot eenvoudige tafelwijn – Vino da Tavola – maar dan wel aan de prijs van een Grand Cru. Sassicaia was de eerste, maar later volgde ook Tignanello en Le Pergole Torte.

Na verloop van tijd beseften de producenten dat het niet echt correct was dat hun beste en duurste wijnen niets meer te maken hadden met hun roots, dat ze niet met inheemse druivenrassen werden gemaakt en dat ze ook eerder atypisch opgevoed werden in nieuwe barriques.
De regels werden een beetje aangepast (geen verplichting meer om witte druiven toe te voegen – dat moest vroeger om de stevige aciditeit van de niet altijd even rijpe sangiovese te breken – en de toelating om wijnen van 100% sangiovese te maken), er werd een programma opgestart om betere sangioveseklonen aan te planten en de rendementen te beperken.

Wil dat nu zeggen dat er geen vuiltje meer aan de lucht is en dat de wijnen uit Chianti perfect zijn? Zeker niet. De wetgeving blijft nog steeds een kluwen waarin een kat haar jongen niet terugvindt, sommige wijnen worden nog steeds gemaakt zonder al te veel aandacht voor kwaliteit – nog steeds te veel op kwantiteit – en vaak op een oubollige of net te moderne manier. Wat met de ‘riserva’, een vlag die vaak de lading niet dekt (vaak enkel een term die niet garandeert dat de wijn beter is – wel altijd dat de prijs hoger is)?

Wat bijvoorbeeld te denken van de zes Chianti Classico Riserva die we toegestuurd kregen van Vinopres? Een jammerlijk gekurkte fles, een neutrale wijn en een wat stoffige wijn met onzuiver hout. Maar ook drie zeer mooie, evenwichtige wijnen, misschien niet toevallig uit de ‘betere jaren’ 2006 en 2007. Wat zeker opviel is dat alle wijnen mooi getypeerd waren en in niets meer te vergelijken zijn met de hypergeconcentreerde voorbeelden die we ons nog uit het begin van de jaren 2000 herinneren.

Castello della Paneretta Torre a Destra Chianti Classico Riserva 2006

Robijnrode kleur zonder enige evolutie. Knappe neus, licht stoffig, mooi fruit en zekere kruidigheid. Kers en zwart fruit. Mooi gevuld in de mond, fris, versmolten zuren, evenwichtige wijn die perfect in balans ligt. Lekker. Niet overgeconcentreerd, rijpe tannines, goed getypeerd. Tof!

Poggerino Bugialla Chianti Classico riserva 2007

Wat moderner, wat meer hout, stevige concentratie en dito hout. Sappige wijn met voldoende lengte.

Badia a Coltibuono Chianti Classico Riserva 2007

Traditionele, gestructureerde wijn met stevige tannines. Rood fruit, wat vlezig, lange afdronk, niet te geconcentreerd. Goede wijn!

Wat ons specifiek opviel bij de degustatie van deze wijnen: de alcohol. Hoewel deze meestal mooi verweven zat in de wijn e zeker geen branderig gevoel naliet, merkten we toch het stevige alcoholgehalte van de wijnen op - 14 tot 15%. Ook hier doet de klimaatopwarming zich voelen…

Chianti en/of deze wijnen vindt u ook besproken bij
Bottle Case http://bottle-case.com/
Châteausanspretention http://csp.skynetblogs.be/
Wijnliefhebbers http://wijnliefhebbers.skynetblogs.be/
Monkey Vineyard http://monkeyvineyard.com/
Have a nice wine today! www.haveanicewinetoday.com
Ik wil wijn www.ikwilwijn.be
Wijnblog www.wijnblog.be
Wine-itch http://wine-itch.com/
Vinama www.vinama.be